Na antenie

DZIEŃ DOBRY PODLASIE

Najszybsze informacje, relacje, komentarze. Mówimy o sprawach, którymi żyje region, o ludziach którzy są nam bliscy o miejscach, które znamy, o wydarzeniach, którymi żyjemy - zaprasza Marcin Jabłkowski.
zobacz wszystkie

Radiowa Niedziela

Zapraszamy na Radiową Niedzielę

2012-07-10 10:59:43
W najbliższą niedzielę, 15 lipca w ramach Radiowej Niedzieli odwiedzimy parafie: Bożego Ciała w Siedlcach, Wniebowzięcia NMP w Białej Podlaskiej.

Parafia Bożego Ciała

Monte Cassino 36, 08-103 Siedlce
Proboszcz Ks. Kanonik mgr Stanisław Wojteczuk
tel./fax (25) 643-55-25
Wikariusze
Ks. dr Grzegorz Chruściel
Ks. mgr lic. Remigiusz Niewęgłowski
Ks. mgr Andrzej Ognik
tel. (25) 643-47-78
tel. (25) 643-61-11
tel. (25) 643-60-44
http://www.parafia.siedlce.pl/
kancelaria@parafia.siedlce.pl

Księża pochodzący z parafii
•  Andrzej Sochal,
•  Krzysztof Wesołowski,
•  Grzegorz Krasuski,
•  Sylwester Kwiatkowski,
•  Marek Andrzejuk,
• Krzysztof Przesmycki,
•  Andrzej Rosiak.
Siostry zakonne pochodzące z parafii
•  Marzena Długosz,
•  Katarzyna Ciok,
•  Elżbieta Borkowska,
•  Bożena Borsuk,
•  Marzena Borsuk

Siedlce, parafia Bożego Ciała. Parafia erygowana w 1987 r. Kościół parafialny murowany, wybudowany w latach 1991-98, staraniem ks. Stanisława Wojteczuka, konsekrowany w 1998 r. przez Biskupa Jana Wiktora Nowaka. Styl współczesny. Miejscowości należące do parafii:
Siedlce (część), Iganie Stare.


Parafia Bożego Ciała w Siedlcach należy do tych młodszych parafii, zarówno w samym mieście, jak i w całej diecezji. Jak to z młodymi parafiami bywa, zazwyczaj niewiele da się powiedzieć o ich dziejach. Jednak w przypadku parafii Bożego Ciała jest inaczej, gdyż początki parafii opisał niegdyś jej twórca i wieloletni proboszcz, ks. Stanisław Wojteczuk. To bardzo ciekawa relacja, nie tylko dla zainteresowanych dziejami siedleckiego Kościoła, ale także dla śledzących przełomowy okres w historii Polski, jakim były lata 80. i 90. XX w., gdy zmieniał się ustrój, stosunki społeczne i gospodarcze.
Po utworzeniu w Siedlcach stolicy województwa, miasto zaczęło bardzo szybko się rozwijać terytorialnie i demograficznie. Powstała paląca potrzeba tworzenia nowych parafii i budowy nowych kościołów, aby zapewnić opiekę duszpasterską mieszkańcom rosnących jak grzyby po deszczu osiedli mieszkaniowych. Jednym z nich było wielkie osiedle Warszawska, należące pierwotnie do parafii katedralnej. Z jej ternów wydzielono parafie „córki”, wśród których, obok par. Św. Józefa i Św. Teresy znalazła się par. Bożego Ciała.
Połowa lat 80. XX w. była niezwykle trudnym okresem na budowę świątyń. Komunistycznej władzy nie było po drodze z Kościołem katolickiem i gdzie mogła, sprawiała mu problemy. Dość powiedzieć, że tylko po to, aby załatwić konieczne do budowy kościoła formalności, konieczne było odbycie 348-tu wizyt w różnych urzędach i instytucjach miejskich, wojewódzkich, a nawet centralnych. Załatwiający te sprawy, a wśród nich przede wszystkim pracujący wówczas w parafii katedralnej ks. Wojteczuk, musieli nie tylko „walczyć” z urzędami przy pomocy pism, podań i zaświadczeń, ale również znosić zgryźliwe uwagi przedstawicieli władzy niechętnej Kosciołowi i duchownym. Przeszkody udało się jednak pokonać i parafia powstała. Na początku wybudowano kaplicę. Drewnianą ale całkiem obszerną, bo liczącą 400 m kw. Powierzchni. Po wybudowaniu kaplicy, 30 sierpnia 1987 r. została erygowana nowa parafia pw. Bożego Ciała, której proboszczem został ks. Stanisław Wojteczuk.
W 1991 roku rozpoczęto budowę okazałego kościoła o powierzchni 1200 m kw. 11 X 1992 roku poświęcono kamień węgielny. Niespełna półtora miesiąca później 23 XII pożar zniszczył kaplicę. Jednak w ciągu zaledwie miesiąca, dzięki ogromnemu wysiłkowi parafian i wielu życzliwych ludzi kaplica została odbudowana. Nie przeszkodziła nawet pora roku, bo działo się to przecież zimą.
Lata 90. XX w. to przede wszystkim budowa kościoła. 30 listopada 1998 roku biskup Jan Wiktor Nowak konsekrował nową świątynię. Odbudowana po pożarze drewniana kaplica została rozebrana i przekazana do nowo utworzonej parafii Trójcy Świętej w Łosicach, aby tamtejsi parafianie mogli w niej modlić się, do czasu wybudowania własnego kościoła parafialnego.
Poświęcenie nowego kościoła, widocznego nawet z obwodnicy Siedlec, nie oznaczało końca robót. Wiele wysiłku włożono w zagospodarowanie otoczenia świątyni oraz wyposażenie wnętrza. Powstanie parafii Bożego Ciała jest dowodem na prawdziwość powiedzenia „Chcieć to móc”. Jej niedługie dzieje są też przykładem na to, jak wiele można zdziałać wspólnym wysiłkiem, mimo zmieniających się okoliczności ustrojowych.
Grzegorz Welik


Parafia Wniebowzięcia NMP

ul. Długa 1, 21-500 Biała Podlaska
Proboszcz Ks. Prałat Ryszard Kardas
•  tel: (83) 343-89-85
Wikariusze
Ks. mgr lic. Piotr Chodźko
Ks. mgr Grzegorz Kozłowicz
Ks. mgr Marek Wasilewski
Ks. mgr Piotr Woźniak
•  tel: (83) 343-74-01
•  tel: (83) 344-29-71
http://www.wniebowziecianmp.biala.sacro.pl/

Księża pochodzący z parafii
•  Marek Sidoruk
•  Andrzej Szymoniuk
•  Tomasz Bieliński
•  Robert Wegiera
Siostry zakonne pochodzące z parafii
•  Zofia Jelinek
•  Bożena Golonka
•  Wiesława Chwedoruk
•  Dorota Pawluczuk
•  Beata Kazanecka
•  Anna Cieślicka
•  Róża Huruk
•  Bożena Nosowska
•  Eliza Wołowik


Biała Podlaska, parafia Wniebowzięcia NMP. Parafia erygowana w 1925 r. Kościół parafialny murowany, wybudowany w latach 1979-1984. Styl współczesny. Miejscowości należące do parafii: Biała Podlaska (część).
Parafia Wniebowzięcia NMP w Białej Podlaskiej

Bialską parafię Wniebowzięcia NMP erygowano w 1925 roku. Stąd przy okazji warto napisać parę słów o Białej Podlaskiej w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Jest zaś o czym pisać. Miasto bowiem po odzyskaniu przez Polskę niepodległości bardzo się rozwinęło. Stało się jednym z najważniejszych w Polsce ośrodków przemysłu lotniczego, gdzie zbudowano wiele bardzo ciekawych konstrukcji. W 1923 roku powstała w Białej Podlaska Wytwórnia Samolotów. Produkowała ona samoloty treningowe (RWD-8, PWS-26), turystyczne (PWS-3), rozpoznawcze (Potez), myśliwce (PWS-10) i szybowce oraz karoserie samochodowe i sprzęt sportowy. Fabryka zatrudniała tysiąc osób, a w latach 1931 – 1939 wyprodukowano w niej ponad 1600 samolotów i kilkadziesiąt szybowców. Zakłady posiadały własne lotnisko i wytwórnię gazów technicznych, prowadziły gimnazjum mechaniczne, bibliotekę, czytelnię, gospodarstwo rybne i rolne, aeroklub oraz chór i orkiestrę. Była więc to nie tylko inwestycja przemysłowa, ale i społeczna, która znacząco wpłynęła na życie Białej i jej mieszkańców. Fabryka samolotów nie była jedyną poważną inwestycją w przedwojennej Białej Podlaskiej. W mieście zbudowano też dwie elektrownie o mocy po 360 kW, rzeźnię i zakłady produkujące galanterię drewnianą.
Bardzo ważną rolę w życiu przedwojennej Białej Podlaskiej odgrywał też garnizon wojskowy. Stacjonowali tu żołnierze 34 pułku piechoty, 9 pułku artylerii ciężkiej, 9 pułku artylerii lekkiej i 30 pułku artylerii polowej. Do tego trzeba dodać szereg jednostek pomocniczych, co sprawiało, że Biała była ważnym miastem garnizonowym. Miało to ogromne znaczenie również dla „cywilnego” życia miasta i regionu. Garnizon był znacznym rynkiem zbytu dla produktów rolniczych, a żołnierze dysponowali stosunkowo dużymi mocami nabywczymi. W wojsku pracowała pewna liczba cywilnych specjalistów i robotników, co miało znaczenie dla miejscowego rynku pracy. Na czas manewrów zatrudniano również wozaków z końmi do transportu sprzętu i materiałów. Komenda garnizonu korzystała także z różnych usług, dając zatrudnienie rzemieślnikom.
Władze wojskowe podejmowały szereg inicjatyw społecznych, czego przykładem może być pomoc bezrobotnym w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego na początku lat 30.
Obecność garnizonu przyczyniła się do rozwoju miejskiej infrastruktury. 34 pułk piechoty zbudował drogę, nazwaną później Drogą Wojskową oraz most na Krznie. Wojskowi wykonali te inwestycje bardziej dla siebie niż dla miasta (chodziło bowiem o skrócenie drogi z garnizonu na poligon oraz do dworca kolejowego), ale droga i most służyły także cywilom. Most oddano do użytku 3 maja 1931 roku. Był drewniany, miał 32 m długości, 3,2 m szerokości i nośność 5 ton.
Przykładem działań wojska na rzecz mieszkańców Białej może być akcja dożywiania biednych uczniów. Zimą z 1937 na 1938 rok objęła ona wszystkie publiczne szkoły powszechne w mieście. Wydano wtedy dzieciom prawie 44 tys. porcji żywnościowych, czyli ok. 500 dziennie. Wojsko ofiarowało też węgiel do ogrzewania szkół.
Na obecności wojska w Białej korzystała nie tylko bialska oświata. 34 pułk piechoty ufundował szkołę w Zalesiu w powiecie prużańskim, którą opiekował się od 1936 roku. Dar na szkołę w niebagatelnej wysokości 10 tys. zł przekazano z okazji 20-lecia 34 pułku w 1938 roku.
Obecnie Biała Podlaska jest raczej miastem celników niż wojskowych, ale wojskowe tradycje ma bogate. Świadczy o tym m. in. Kaplica Parafii Wojskowej, zbudowana na terenie parafii Wniebowzięcia NMP.
Grzegorz Welik

[jk]

OHP CAMP - Wojewódzki Turniej Piłki Nożnej

22 maja na stadionie miejskim w Siedlcach zostanie rozegrany turniej drużyn OHP w piłce nożnej więcej

Konferencje Kół Naukowych UPH

17 maja i 20 maja Koła Naukowe na Wydziale Nauk Ścisłych UPH organizują dwie interesujące konferencje więcej
zobacz wszystkie