Na antenie

DZIEŃ DOBRY PODLASIE

Najszybsze informacje, relacje, komentarze. Mówimy o sprawach, którymi żyje region, o ludziach którzy są nam bliscy o miejscach, które znamy, o wydarzeniach, którymi żyjemy - zaprasza Marcin Jabłkowski.
zobacz wszystkie

Radiowa Niedziela

Zapraszamy na Radiową Niedzielę

2012-02-07 13:37:28
W najbliższą niedzielę, 12 lutego w ramach Radiowej Niedzieli odwiedzimy parafie: NMP Matki Kościoła w Łukowie, Chrystusa Króla w Międzyrzecu Podlaskim.

Parafia NMP Matki Kościoła w Łukowie


Ks. Jerzego Popiełuszki 11, 21-400 Łuków
Proboszcz Ks. Prałat Mirosław Łubik
tel: (25) 798-97-82
Wikariusze Ks. mgr Jarosław Sawiuk
Ks. mgr lic. Roman Truba
tel: (25) 798-47-88
Kancelaria
•    tel: (25) 798-4725
Parafia erygowana w 1989 r.
Księża pochodzący z parafii
Waldemar Izdebski
Stefan Karwowski
Marek Antonowicz
Adam Antonowicz
Mariusz Konieczny
Jacek Pietrucha

Parafia erygowana w 1989 r. Miejscowości należące do parafii: Łuków (część), Dębowica, Gołaszyn za torami, Karwacz, Kol. Suleje, Nurzyna, Suleje, Świercze, Wólka Świątkowa.
Erygowana w 1989 r. parafia NMP Matki Kościoła jest młodą, ale nie najmłodszą z łukowskich parafii. Trudno mówić z tak niewielkiej perspektywy czasowej o historii tej parafii, obejmującej młodą, północno-wschodnią część Łukowa oraz kilka okolicznych wsi. Szczególnie gdy się weźmie pod uwagę kilkusetletnie dzieje Łukowa i Kościoła w tym mieście. Historia jak wiadomo musi się nieco „odleżeć”, żeby można było nabrać odpowiedniego dystansu do wydarzeń. Aby uniknąć ocen podam więc nieco suchych faktów z pierwszych lat istnienia parafii, które były przełomowe nie tylko dla Łukowa, ale i zarazem dla całej Polski.
1989 r. przyniósł erygowanie parafii NMP Matki Kościoła w Łukowie, która mieściła się w kaplicy przy ówczesnej ul. Puszkina 11. Dla łukowskiej oświaty rok ten przyniósł powstanie nowej szkoły podstawowej nr 5 przy ul. Siedleckiej. Rok 1990 to z kolei rewolucja we władzach miasta. Wybory samorządowe, pierwsze wolne wybory w powojennej Polsce przyniosły w Łukowie rządy nowych ludzi. Zanim 27 maja łukowianie wybrali samorząd, który wyłonił burmistrza i innych przedstawicieli władz, w mieście ukazała się pierwsza niezależna gazeta, a był nią „Głos Łukowa”. Pierwszy numer tego czasopisma ujrzał światło dzienne w lutym 1990 r.
Początek lat 90. XX w. to także możliwość swobodnego upamiętniania wydarzeń z historii Polski. W Łukowe z dużym rozmachem zorganizowano uroczystość z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Wtedy to ponownie wmurowano pamiątkową tablicę zdjętą przez Niemców w czasie wojny, a odnalezioną w dzwonnicy na cmentarzu w 1986 r. Tablicę pierwotnie wmurowało społeczeństwo Łukowa w 1916 r. w rocznicę 125-lecia majowej Konstytucji.
W 1992 r. odbyły się przetasowania na najwyższych szczeblach łukowskiej władzy, utworzono w tym roku Zespół Szkół Rolniczych oraz erygowano najmłodszą w mieście parafię pw. Św. Brata Alberta. Rok ten był bardzo dobry dla miejscowego potentata przemysłowego, czyli Łukowskich Zakładów Mięsnych, które zajęły pierwsze miejsce wśród podobnych firm w skali całego kraju. Toteż nie dziwi rozmach, z jakim obchodzono rok później 20-lecie przedsiębiorstwa. Obchody te rozpoczęły się nabożeństwem w kościele NMP Matki Kościoła. Początek 1993 r. był też dobry dla Miejskiej Biblioteki Publicznej, która wreszcie zaczęła pracować w przyzwoitych warunkach lokalowych. Rok 1993 zaznaczył się w dziejach łukowskich stowarzyszeń reaktywowaniem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łukowskiej oraz utworzeniem Towarzystwa Przyjaciół Gimnazjum I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki. Stało się to dwa miesiące po wielkim zjeździe absolwentów tej renomowanej placówki, który objął liczne roczniki uczniów od 1918 do 1980 r. Rok 1993 i 1994 przyniosły też powstanie w Łukowie ulicznej sygnalizacji świetlnej, co znacznie poprawiło bezpieczeństwo pieszych i pojazdów w centrum miasta. Tak to wyglądały pierwsze lata miasta, ale także parafii NMP Matki Kościoła, można rzec rówieśniczki przemian ustrojowych w Polsce po 1989 r.
Obecnie parafia ta posiada pewną cechę, która wyróżnia ją spośród innych łukowskich parafii. To – można rzec – kompletność oświatowa. Na terenie parafii NMP Matki Kościoła działają bowiem szkoły wszystkich typów: podstawowe, gimnazja, średnie oraz wyższa uczelnia, czyli Wyższa Szkoła Biznesu i Administracji. Pod tym względem inne łukowskie parafie mają mniejsze osiągnięcia.
Grzegorz Welik



Parafia Chrystusa Króla w Międzyrzecu Podlaskim


Prymasa Stefana Wyszyńskiego 4, 21-560 Międzyrzec Podlaski
Wikariusze
Ks. mgr Paweł Smarz
Ks. mgr Artur Wojtkowicz
• tel: (83) 371-72-08
• tel: (83) 371-67-03
Proboszcz Ks. Kanonik mgr Jerzy Domański
• tel: (83) 371-61-23
Emeryt Ks. Kanonik Stefan Karwowski
• tel: (83) 371-41-92
Księża pochodzący z parafii
• Stanisław Wojteczuk,
• Andrzej Jakubowicz,
• Henryk Jakubowicz,
• Stanisław Jakubowicz,
 Grzegorz Cholewa,
•    Wojciech Cholewa,
•    Robert Turyk

Bracia zakonni pochodzący z prafii
• Jerzy Stadnicki
Siostry zakonne pochodzące z parafii
• Halina Nestorowicz,
• Hanna Małyszko,
• Agnieszka Jasińska,
• Agata Pawlikowska,
• Mariola Hryciuk

Międzyrzec Podlaski, Parafia Chrystusa Króla. Parafia erygowana w 1994 r. Kościół parafialny murowany, wybudowany w latach 1988-1993. Styl współczesny. Miejscowości należące do parafii: Międzyrzec Podlaski (część)

Parafia Chrystusa Króla w Międzyrzecu Podlaskim nie posiada wielowiekowych tradycji, jak inne międzyrzeckie parafie, których historia sięga setek lat wstecz. Jako że jest najmłodszą parafią w mieście, warto powiedzieć słów kilka o tych nowszych dziejach miasta, już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.
Radosny dla Polaków listopad 1918 r. dla Międzyrzeca Podlaskiego i jego mieszkańców był miesiącem tragicznym. 16 listopada 1918 r. Niemcy spacyfikowali miasto, mordując bestialsko 44 osoby, zarówno żołnierzy Polskiej Organizacji Wojskowej, jak i cywilów. Nie wszędzie więc, jak uczą podręczniki, wchodzenie Polski w niepodległość odbywało się pokojowo i bez ofiar.
Podczas wojny z bolszewikami w 1920 r. w Międzyrzecu stacjonowali znani dowódcy - znajdował się punkt dowodzenia gen. Władysława Sikorskiego, a później sztab armii gen. Edwarda Rydza - Śmigłego.
W okresie międzywojennym Międzyrzec rozwinął się gospodarczo i demograficzne, dochodząc do 18 tysięcy mieszkańców. Miasto posiadało własne rzemiosło i przemysł.
Najwięcej - aż 174 - było zakładów czyszczenia i sortowania szczeciny. Poza tym: 10 garbarń, 4 młyny parowe, gorzelnia, fabryka win owocowych, fabryka maszyn rolniczych, mączki kostnej, obsadek i inne.
We wrześniu 1939 r. Niemcy zbombardowali miasto. Po 10 dniach panowania władzy sowieckiej rozpoczęła się okupacja niemiecka i eksterminacja ludności żydowskiej skupionej w getcie. W mieście powstały obozy jeńców radzieckich, potem włoskich. Międzyrzec stał się największym ośrodkiem tajnego nauczania w dawnym powiecie radzyńskim. 26 lipca 1944 r. do miasta wkroczyły oddziały Armii Czerwonej, w walkach pomagali im żołnierze Armii Krajowej. Zapłatą za tę pomoc nie były nagrody i odznaczenia, ale aresztowania, których NKWD dokonywało już w sierpniu 1944 r. Wielu członków AK zostało wywiezionych w głąb Rosji.
W pierwszych latach powojennych Międzyrzec Podlaski stał się znaczącym ośrodkiem usługowym dla rolnictwa. Rozwinął się przemysł metalowy, odzieżowy, obuwniczy, drzewny, rolno - spożywczy oraz tradycyjny w mieście szczeciniarsko - szczotkarski.
Obecnie Międzyrzec Podlaski jest drugim co do wielkości miastem w powiecie bialskim.
W powojennych dziejach Międzyrzeca Podlaskiego warto zwrócić uwagę na inicjatywę niezwykle cenną, a zarazem wyjątkową w skali całego kraju. To działalność Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Międzyrzecu Podlaskim rozpoczęło swą działalność 19 grudnia 1968 roku. Celem Towarzystwa było prowadzenie i realizacja prac naukowo-badawczych we wszystkich kierunkach naukowych oraz popularyzowanie wiedzy, nauki i kultury wśród najszerszych kręgów społeczeństwa miasta Międzyrzeca Podlaskiego i Ziemi Międzyrzeckiej. Działalność naukowo-badawcza TPN w Międzyrzecu Podlaskim była integralnie związana z osobą dr. Mariana Kowalskiego. Dorobek Towarzystwa w okresie jego działalności był imponujący. Tylko w latach 1969-1996 wydano m. in. 26 tomów „Rocznika Międzyrzeckiego”. W poszczególnych tomach znalazły się artykuły opracowane przez ludzi związanych z regionem, jego kulturą, przeszłością, współczesnością i środowiskiem naturalnym.
Po śmierci Mariana Kowalskiego w 1996 r. jego dzieło kontynuowali kolejni pasjonaci, dzięki którym do 2010 r. ukazało się już 40 tomów „Rocznika Międzyrzeckiego”. Dzięki temu czasopismu oraz innym inicjatywom TPN dzieje Międzyrzeca Podlaskiego zostały przebadane i opisane w setkach artykułów i publikacji, jak chyba żadnego innego miasta w naszym regionie.
Grzegorz Welik

OHP CAMP - Wojewódzki Turniej Piłki Nożnej

22 maja na stadionie miejskim w Siedlcach zostanie rozegrany turniej drużyn OHP w piłce nożnej więcej

Konferencje Kół Naukowych UPH

17 maja i 20 maja Koła Naukowe na Wydziale Nauk Ścisłych UPH organizują dwie interesujące konferencje więcej
zobacz wszystkie