Rozkład struktur państwowych

2012-01-24 13:05:06

Ze Stanisławem Michalkiewiczem - dziennikarzem, publicystą, pisarzem, komentatorem polskiego życia politycznego - rozmawia Anna Wolańska.

---

Temat Pańskiego spotkania w Siedlcach to „Polska wobec kryzysu”. A przecież jesteśmy zieloną wyspą.
Wrażenie zielonej wyspy jest utrzymywane w Polsce na dwa sposoby. Po pierwsze na skutek kreatywnej księgowości pana ministra Rostowskiego i postępującego coraz bardziej gwałtownego przyrostu długu publicznego. Kryzys w ostrych symptomach wkrótce do nas zawita. A symptomy łagodniejsze już się pojawiły. To stopniowe wycofywanie się rządu z zobowiązań wobec emerytów i rencistów i narodowy program eutanazji, który właśnie budzi takie kontrowersje w środowiskach medycznych, biurokratycznych i farmaceutycznych.

Kryzys dotknie nas w najgorszej postaci?

My mamy doświadczenie stanu wojennego, którego nie mają zupełnie ludzie na Zachodzie, kiedy były kartki na wszystko i nic nie było. Więc dla nas ta postać kryzysu nie jest taka tragiczna. Natomiast kryzys może dotknąć finansów publicznych i w rezultacie rząd się wycofa z różnych zobowiązań wobec kolejnych grup obywateli. To może stać się problemem.

A naruszenie rezerwy NBP w związku z próbą ratowania Grecji?

To jest dziwna sprawa, dlatego że polskie media głównego nurtu bardzo krytykują premiera Orbana na Węgrzech za to, że on narusza niezależność Banku Centralnego, ponieważ zamierza przeznaczyć część jego rezerw na spłatę długów. Tymczasem premier Tusk - nie wiem, czy z konsultacją, czy bez z prezesem NBP - podjął decyzję o udzieleniu pożyczki z rezerw NBP Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu. Ale nie słyszałem, żeby Polska, chcąc pożyczać Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu ponad 6 mld euro, zażądała zabezpieczenia w złocie. Gdyby to złoto zostało u nas zdeponowane, to niech sobie pan premier pożycza.

W zasadzie zapadła już decyzja, że Polska nie będzie mogła uczestniczyć w szczytach eurolandu - nawet bez prawa głosu. Pan premier stwierdził, że to nie jest takie ważne, bo nie możemy mieć wszystkiego.
A co pan premier ma mówić, jak został już wyrzucony nawet z przedpokoju? Pan premier przecież nam mówił (jeszcze żyją ludzie, którzy to pamiętają), że musimy się zaangażować w ten program, bo wtedy będziemy dopuszczeni do gremiów decyzyjnych. Jeśli tak mu ktoś obiecywał, to najwyraźniej go wykiwał. Pan premier okazał się naiwny jak dziecko.

Pańskim zdaniem ten kryzys jest do pokonania w najbliższej przyszłości?

W naszym kraju na mechanizm światowy kryzysu finansowego nakłada się pewna polska specyfika i wadliwy ekonomiczny model państwa, który ja nazywam kapitalizmem kompradorskim. On polega na tym, że o dostępie do rynku i o możliwości działania na nim decyduje w Polsce przynależność do sitwy, której najtwardszym jądrem są tajne służby z komunistycznym rodowodem. Problem polega na tym, że te tajne służby sprawują w Polsce władzę. Ten model trzeba by jak najszybciej zlikwidować w interesie narodowym i państwowym. Ale kto ma to zlikwidować, jak rządzą właśnie jego beneficjenci? Obawiam się, że to się może źle zakończyć dla państwa polskiego. Nawet scenariuszem rozbiorowym, którego kontury już są widoczne.
Rozbiorowym?

Uważam, że mamy recydywę saską. Największym problemem Polski w czasach saskich i stanisławowskich był bezrząd. Taki rozkład struktur państwowych. Propaganda antypolska objaśniała opinii europejskiej, że Polacy są organicznie niezdolni do rządzenia tak dużym państwem. Ale kiedy nie było tak rozwielmożnionej agentury, byli zdolni. Plagą tamtych czasów była agentura obcych dworów, która wykonywała zadania i blokowała każdą próbę usprawnienia zarządzania państwem. A teraz mamy tę samą sytuację. Agenci rządzą. III Rzeczpospolita to była taka sodomia polityczna. Narodziny III Rzeczpospolitej, umowa Okrągłego Stołu to była umowa między tajnymi służbami komunistycznymi a lewicą laicką, czyli przemalowanymi stalinowcami, o podziale władzy nad narodem polskim. To jest kamień węgielny III RP, a zasada przyczynowości, wg której świat funkcjonuje, poucza nas, że z określonych przyczyn muszą wyniknąć określone skutki. Więc jeżeli wtedy z tych przyczyn, takich samych, wyniknęły rozbiory Polski, to co może wyniknąć teraz? Uznanie przez Sąd Rejonowy w Opolu 21 grudnia narodowości śląskiej w Polsce to jest etap tego scenariusza rozbiorowego.

Wróćmy do ekonomii. Czy rozwiązaniem kryzysu mógłby być gaz łupkowy?

Pamiętam, że na początku karnawału solidarnościowego zapalił się szyb naftowy w Karlinie. Wtedy też się wszystkim wydawało, że Polska będzie drugim Kuwejtem, że to taki prezent Opatrzności. Ja nie jestem znawcą przedmiotu, jeśli chodzi o gaz łupkowy, ale obawiam się, że to może być jeden z kolejnych miraży. Mówiąc szczerze, nawet nie wiemy, czy ten gaz nie został już na pniu sprzedany. Albo czy nie zostanie oddany w arendę Izraelowi na poczet roszczeń żydowskich, jakie Izrael wobec Polski kieruje. A chodzi o roszczenia rzędu 60 może nawet 65 mld dolarów. Dlaczego się tego obawiam? Otóż na początku ubiegłego roku 55-osobowa delegacja polskiego rządu była w Izraelu. Ale nie ukazał się żaden komunikat dotyczący tego pobytu. Nie wiemy, co tam uradzono. To jest dla mnie ważna informacja, że żadnego komunikatu nie było, bo ja się domyślam, że w takim razie uradzono coś, o czym nie można nam powiedzieć. Jedyne, co można by wydedukować z tego spotkania, to wypowiedź Władysława Bartoszewskiego dla jednej z izraelskich gazet, że wszystkie ugrupowania parlamentarne w Polsce są niezmiennie przyjaźnie usposobione do Izraela. Co przekładając na język ludzki odczytuję, że bez względu na wynik wyborów jesiennych (bo to było w lutym), bez względu na to, jaki rząd zostanie powołany w wyniku tych wyborów, izraelski program rewindykacyjny nie jest zagrożony. To jest dla nas zła wiadomość. Druga rzecz to jest wizyta prezydenta Obamy w Warszawie w maju ub. roku. W przeddzień tej wizyty prezydent Obama otrzymał dwa listy. Jeden od Światowego Kongresu Żydów, a drugi od Komitetu Helsińskiego przy Kongresie Stanów Zjednoczonych. Obydwa listy były jednobrzmiące, to znaczy ich autorzy domagali się od prezydenta Obamy, żeby wywarł nacisk na władze w Polsce w kierunku realizacji żydowskich roszczeń. Ponieważ premier Tusk mówił publicznie, że nie mamy pieniędzy, to być może - bo też się komunikat żaden z rozmowy tej nie ukazał - prezydent Obama nam przedstawił propozycję nie do ruszenia:  nie macie pieniędzy, ale macie złoża gazu łupkowego, to wydzierżawcie je, oddajcie w arendę Izraelowi i w ten sposób sprawa jest załatwiona. Nie jest żadną tajemnicą, że Izrael powołał zespół do odzyskania mienia żydowskiego w Europie Środkowej i jakieś działania musi on podejmować. My nic o tym nie wiemy, a przecież to nas dotyczy.

Jak Pan postrzega samobójczą próbę płk. Przybyła? To bardziej tragedia czy farsa?

Wszystko zależy od tego, czy pan płk Przybył umie strzelać precyzyjnie, czy też nie umie strzelać. Ja zakładam, że pan płk Przybył umie strzelać bardzo precyzyjnie, a pierwszorzędni fachowcy, którzy wszystko to organizowali, zadbali nawet o to, żeby kamera była na miejscu.

Płk Przybył twierdził, że chciał bronić honoru swojego i swoich podwładnych.

Nie chciałbym się zajmować honorem pana pułkownika, bo u niego w duszy nie siedzę i nie wiem, co on tam sobie myśli, natomiast wolałbym się zająć tym, co pan płk powiedział. A powiedział bardzo ważną informację, że na armii polskiej żeruje zorganizowana przestępczość. Armia jest organizmem trudno przenikliwym dla cywilów. Jest objęta ochroną kontrwywiadowczą itd. I nagle się okazuje, że na armii akurat zorganizowana przestępczość żeruje. Kto ją w takim razie zorganizował? Tam mają dostęp raczej wojskowi. I być może, że to nawet ochrona kontrwywiadowcza jest tą strukturą zorganizowanej przestępczości. Ja zresztą zawsze mówiłem, że działalność WSI polegała na „kręceniu lodów” i płk Przybył to jak gdyby pośrednio potwierdził. Nie wiem, dlaczego to zrobił, ale jakkolwiek patrzeć na jego czyn, to chyba źle się dzieje, że w taki właśnie sposób chciał on zwrócić uwagę na pewne sprawy.

KRRiT odmówiła telewizji Trwam koncesji…

Krajowa Rada wykonuje zadanie obezwładnienia polskiego społeczeństwa w obliczu scenariusza rozbiorowego, żeby zablokować wszelkie możliwości, wszelkie miejsca, w których mógłby się odezwać głos protestu. Tym bardziej to mi przychodzi do głowy, że uzasadnienie, jakim Krajowa Rada opatrzyła swoją odmowę, jest nieprzekonujące, zwłaszcza w kontekście dni ostatnich. Otóż rozpoznała ona, że fundacja Lux Veritas jest niewiarygodna finansowo, ponieważ znaczną część swoich środków czerpie z darowizn. To powiedziała ustami swojej rzeczniczki prawie że w przeddzień WOŚP, która nie większość, ale wszystkie swoje środki czerpie z darowizn i jest najbardziej wiarygodnym przedsiębiorstwem rodzinnym w Polsce.
Reforma zdrowia…

To jest narodowy program eutanazji, bo nie wchodząc w szczegóły, kto jakie komu powinien pieczątki przybijać, to jest zasłona dymna. Chodzi o to, że ponieważ rządowi brakuje pieniędzy, to pod pretekstem reformy refundacji zwiększy koszty być może nawet o 38%. W polskich warunkach jest to program eutanazji, bez konieczności uchwalania jakiejś kompromitującej ustawy i pytania zainteresowanych, czy oni się na eutanazje zgodzą.

A ludzie tego nie dostrzegają?

Bo najtrudniej zauważyć sprawy oczywiste. Nie bez powodu mówi się, że najciemniej jest pod latarnią. Był taki francuski aforysta Franciszek książę de La Rochefoucauld, który mówił: „Nikt nie jest zadowolony ze swojej fortuny, każdy - ze swego rozumu”. 
Dziękuję za rozmowę.

Echo Katolickie 3/2012