Pomogą przełamać stereotypy

2010-03-10 16:35:50

Pojawił się pomysł, aby w naszym regionie powstało stowarzyszenie, które będzie skupiało osoby chore na padaczkę oraz ich rodziny i znajomych. Jak się okazuje, ludzie cierpiący na epilepsję często bywają dyskryminowani.

---

Na padaczkę, inaczej nazywaną epilepsją, cierpi ok. 1% społeczeństwa. Oznacza to, że w takim mieście jak Siedlce jest ich około 800. Jak się okazuje, wciąż muszą się zmagać z niezrozumieniem i strachem, bywa, że pracodawcy dowiedziawszy się o ich chorobie, nie chcą ich przyjąć do pracy. Również najbliższe otoczenie nie zawsze potrafi zaakceptować chorobę, nie mówiąc już o tym, że wielu spośród nas nie wie, w jaki sposób się zachować, jeśli ktoś na naszych oczach dostanie napadu padaczkowego.
Chcą pomagać chorym

O tym, że chorym na padaczkę trzeba pomóc, nikogo nie trzeba przekonywać, ale ważne jest również, aby owa pomoc została właściwie dobrana. Jedną z dróg staje się stworzenie organizacji, dzięki której chorzy nie będą czuli się samotni i otrzymają szansę na to, aby pracować zawodowo. Pojawił się pomysł, by powołać do życia stowarzyszenie zajmujące się niesieniem różnych form pomocy chorym oraz edukacją społeczeństwa, które tak naprawdę o padaczce wie niewiele. - Pomysłodawcą stworzenia stowarzyszenia zajmującego się pomocą osobom chorym na padaczkę, a zamieszkującym w okolicach Siedlec, jest Przemysław Skorupa z Seroczyna, który sam cierpi na epilepsję - mówi Piotr Kuszpit, wolontariusz. - Podobne stowarzyszenie działa z powodzeniem w Warszawie. Chcemy, aby było również na naszym terenie.

- Stowarzyszenie będzie miało za zadanie stworzenie chorym możliwości spotkania się, porozmawiania, a w razie potrzeby także pomocy w znalezieniu pracy lub mieszkania. Jest to bardzo ważne, ponieważ chorzy często są dyskryminowani. Istotne jest również to, aby pomóc im przezwyciężyć wstyd własnej choroby, odrzucenie - wyjaśnia P. Kuszpit. - Stowarzyszenie mogłoby się także zająć nawiązywaniem kontaktów z podobnymi organizacjami na terenie całego kraju - uzupełnia.

Tworzymy stowarzyszenie

Aby powstało stowarzyszenie, potrzebni są ludzie, którzy pomogą je powołać. Pomysłodawcy przedsięwzięcia chcą przede wszystkim dotrzeć do osób chorych na padaczkę, bo na razie wszyscy epileptycy są raczej więźniami swoich domów i nie wychodzą na zewnątrz, nie szukają kontaktu z innymi chorymi. - Im więcej osób, tym większa szansa, że uda się w jakiś sposób pomóc kolejnym - wyjaśnia Piotr. Zapewnia również, że mimo iż w założeniach stowarzyszenie ma działać na terenie Siedlec i okolicznych miejscowości, nie jest wykluczone, że obszarem swojego funkcjonowania obejmie też miejscowości bardziej oddalone od miasta.

Pomysłodawcy zachęcają do zgłaszania się wszystkie osoby chore na padaczkę oraz te, które wśród swoich bliskich lub znajomych mają cierpiących na epilepsję. Mile widziane są również zgłoszenia wolontariuszy, którzy w przyszłości chcieliby działać w stowarzyszeniu. Pomysłodawca projektu - Przemysław Skorupa oczekuje na chętnych pod nr. tel. 693-537-401 codziennie między 18.00 a 21.00.

Mity i fakty na temat padaczki

Padaczka (epilepsja) jest najczęstszą chorobą układu nerwowego u dzieci i jedną z najczęstszych u dorosłych. W Polsce cierpi na nią ok. 400 tys. osób. Napad padaczkowy jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu wskutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Rozróżnia się wiele typów napadów padaczkowych o bardzo zróżnicowanych objawach. Jak pomóc choremu w czasie drgawkowego napadu padaczkowego? Zachowaj spokój. Większość napadów ustępuje samoistnie w ciągu 2-3 minut. Jeżeli chory znajduje się w miejscu niebezpiecznym (np. na ulicy), zapewnij mu bezpieczeństwo. Ułóż go na boku - taka pozycja chroni przed zakrztuszeniem się. Nigdy nie wkładaj mu żadnych przedmiotów do ust - to nie pomaga, a może być szkodliwe! Po napadzie zostań przy nim tak długo, aż jego stan wróci do normy. Sen po napadzie jest zjawiskiem naturalnym i korzystnym. Zawiadom pogotowie, jeżeli napad przedłuża się powyżej 7-10 min. Jeśli ustąpił, a chory jest przewlekle leczony, nie ma takiej potrzeby.

na podst.: WWW.PADACZKA.NET

Magdalena Szewczuk
Echo Katolickie 10/2010